In mijn didgeridooschool ontvang ik een vrouw van eind 50. Ze is lerares op een middelbare school en kampt met overspanningsklachten. Ze heeft weinig energie. We hebben tot nu toe mailcontact gehad om de les af te spreken. Als ze zich voorstelt, valt me direct op hoe zacht ze praat.
Ze vertelt me over haar werk en problemen die ze er ervaart. Haar ademhaling versnelt. Na gedeeltelijke uitval, gaat ze haar werk binnenkort weer volledig hervatten. Ik kan me werkelijk niet voorstellen hoe ze haar dagen überhaupt doorkomt in volle klassen met rumoerige pubers én deze manier van stemgebruik. Haar stem heeft amper draagkracht. Een juiste inzet van de ademhalingsspieren bij het spreken, is cruciaal voor een krachtige en gecontroleerde stem. Hoe kan ze gezond voor de klas staan als ze dit niet beheerst? Op deze manier is een dag praten wel erg vermoeiend. Bovendien: natuurlijk overwicht, authenticiteit en geloofwaardigheid zijn m.i. gerelateerd aan gezond stemgebruik met ademsteun. Voor professionele sprekers erg belangrijk. En dat zijn docenten! Een goed gebruik van het middenrif hangt ook nog eens samen met de houding die in het geval van mijn cursist alles behalve zelfverzekerdheid uitstraalt. We hebben een hoop te doen!
Als ik vraag of ze zich bewust is van haar stemgebruik, vertelt ze logopedie te hebben gehad. ‘Wat ze daar heeft geleerd, brengt ze nu in elk geval niet in praktijk’, bedenk ik me. Op mijn site heeft ze gelezen dat ze met didgeridooles ook meer kan leren ontspannen. Maar eigenlijk gelooft ze er zelf niet zo in.
Aangezien ik een enorm oppervlakkige ademhaling zie, besluit ik daarmee te beginnen. Tijdens het blazen op de didgeridoo leer ik haar om de kracht meer uit haar buik te halen… Zo lang mogelijk gebruikmaken van de lucht die ze heeft ingeademd. Zo besparen we energie én kunnen we meer volume creëren wanneer we dat willen. Het helpt haar bovendien om uit haar hoofd te komen. Het zijn allemaal cadeaus die je krijgt als je bij mij didgeridooles volgt. Je leert allereerst goed spelen en, als je ervoor openstaat, kijken we tegelijk waar je gezondheidswinst kan boeken.
Wanneer de ademsteun lukt bij de klanken uit de didgeridoo, laat ik haar hetzelfde doen bij het uitspreken van een zin. "Blaas even goed uit, adem weer in door je neus en spreek met dezelfde beweging vanuit je buik.” Er klinkt een heldere stem, een fractie lager dan eerst. De uitdrukking op haar gezicht is vol verwondering, zo verbaasd is ze door haar eigen stemvolume! Van dit soort persoonlijke doorbraken kan ik enorm genieten.
De eerlijkheid gebied me te zeggen dat we ook nog veel te doen hebben. Haar probleem is na één les zeker niet opgelost. Leren ademen op de juiste momenten in de zin, het verder verbeteren van de articulatie. En zo vaak oefenen en doen dat deze manier van ademen en spreken een automatisme wordt. Wat we nu al gewonnen hebben is vertrouwen. De vrouw gelooft weer dat positieve verandering mogelijk is, én daar begint de heling!